İctimai istehsal vasitələrinə xüsusi mülkiyyətin mövcud olduğu cəmiyyətdə onların mülkiyyəti məsələsi həmişə çox kəskin olacaqdır. İctimai istehsal vasitələri xüsusi mülkiyyətçiyə maksimum mənfəət verir, çünki onların köməyi ilə xüsusi mülkiyyətçi eyni vaxtda minlərlə işçini istismar edir. Amma bəzilərinin həddindən artıq zənginləşməsi digərlərində paxıllıq yaratmaya bilməz.
Burjua dövləti bütün burjua sinfinin kollektiv idarəçiliyi olmaqla, xüsusi mülkiyyət hüququnun bir kapitalistdən digər kapitalistə keçməsi üçün qaydalar müəyyən edir, lakin bu nizama başqalarının əməyi üçün möhtəşəm tərzdə yaşamağa öyrəşmiş şəxslər etiraz edə bilməzmi? Ona görə də burjua dövlətində cinayət həmişə çiçəklənir, cinayətkar aləmin liderləri ona düşən “parça” ilə kifayətlənməyən eyni burjuaziyadır və buna görə də öz sinfinin qanuniləşdirilmiş iradəsinə zidd olaraq yenidən bölüşdürülməyə başlamışdır.
Hakim burjuaziya digər qrupları (mənfəətlərini oğurlamağa çalışan) cinayətkarlar kimi görür, lakin onların muzdlu işçiləri soymaq kimi ümumi əlaqələri onları ayrılmaz şəkildə birləşdirir. Ona görə də bir ovuc burjuaziyanın sərvətinin milyonlarla zəhmətkeşin yoxsulluğuna çevrildiyi cəmiyyətdə mövcud bərabərsizliyi öz mənfəətləri üçün yenidən bölüşdürmək istəyənlər həmişə olacaq; hakim qrup həmişə muzdlu işçiləri qarət etdiyi üçün vəziyyəti kökündən dəyişə bilməz.
Cinayəti ancaq burjua cəmiyyətinin sinfi antaqonizmini məğlub etməklə məğlub etmək olar. Məsələn, sosialist ölkələrində (məsələn, SSRİ) kommunizmə doğru hərəkət edərkən cinayətkarlıq sürətlə azaldı; və əksinə, bu ölkələrdə irticanın inkişafı ilə cinayət sürətlə artdı və sabit olaraq yüksək olaraq qalır (sosializm məhv edildikdən sonra yaranmış burjua respublikalarında). Buna görə də cinayət burjua cəmiyyətinin normasıdır; biri olmadan digəri mövcud deyil. Cinayəti sosializmə keçiddən başqa yolla məğlub etmək mümkün deyil, cinayətin yaranma səbəblərini düzgün anlamamaqdan yaranan utopiyadır.
Görün indi postsovet respublikalarında nələr baş verir. Orada mülkiyyətin yenidən bölüşdürülməsi - kapitalistlər arasında burjua rəqabəti hələ başa çatmamışdır. Ona görə də oliqarxlar oliqarxları yeyir, onların əmlakını mənimsəyir. Bəzi kapitalistlərin başqa kapitalistlərin caynağından qopardıqları oğurlanmış malların alveri var. Amma öz növbəsində, bu cinayətkarlar tərəfindən guya “oğurlanan” şeyin özü də zəhmətkeş kütlələrdən alınan sərvətdir. Təbiətin yaratdığı və buna görə də bütün insanlara xidmət etməli olan və ya bir çox işçilərin ictimai əməyi ilə əldə edilən şey satılır və satışdan gələn pul kapitalistin cibinə gedir. Yalnız bəzi kapitalistlər burjua respublikasının əlaməti kimi tanınır, bəziləri isə qanundan kənar elan edilir, amma biz işçilər üçün onların arasında heç bir fərq yoxdur. Onlardan hansının xalqın sərvətini şəxsi mülk kimi özünə qapmasından asılı olmayaraq, bu, heç vaxt işimizi asanlaşdırmayacaq. Onların hamısı bizə eyni dərəcədə nifrət edəcək və muzdlu işçilərə, yəni sizə və mənə qarşı öz burjua qanunlarını quracaqlar.
Yalnız sosializm, kommunizmə aparan yeganə mümkün yol olaraq, zəhmətkeşi hər cür soyğunçuluqdan azad etməyə qadirdir: istər “qanuni” soyğunçuluq (burjua respublikasının qanunlarına görə), istərsə də “qanunsuz” soyğunçuluq (mənfəətdən “məhrum edilmiş” burjuaziyanın qaydaları ilə qurulmuş).
İllər keçəcək, beynəlxalq proletariat istər-istəməz bütün dünya burjuaziyasına qalib gələcək. Yer üzündə bir dənə də olsun burjua respublikası qalmayacaq. Və sonra, kommunizmdə bizim nəslimiz cinayəti yalnız tarix dərsliklərindən və sənət əsərlərindən öyrənəcək, bunun necə mümkün olduğunu başa düşməyəcək, necə ki, kannibalizm indi bizim üçün vəhşi və ağlasığmazdır.
Ədalət Abdinov
0 Комментарии