Burjua ideoloqları yorulmadan kinayə ilə təkrar edirlər ki, guya kommunizm ölüb. Lakin onlar bunu elə özləri də dərhal təkzib edirlər. Onlar bunu kommunizmə qarşı bəslədikləri vəhşi, ağılsız, qeyri-insani nifrətləri ilə təkzib edirlər. Bu nifrət onları sanki içəridən sarsıdır və özlərindən çıxarır.
Marksist müəlliflərin məqalələrinə yazdıqları şərhlərə baxın. Bu cənablar ilk cümlədə özündənrazı şəkildə bəyan edirlər ki, kommunizm ölüb və bir daha dirçəlməyəcək. Lakin artıq ikinci cümlədən etibarən onları nifrət titrətməyə başlayır. Bu, sanki bir tutmadır, bir vəhşilik halıdır: küçə söyüşləri, isterik lənətlər, quduz hədələr...
Əgər kommunizm həqiqətən ölübsə, bəs onun düşmənləri niyə ona dişlərini qıcayacaq qədər, qışqıracaq qədər, isterik tutma keçirəcək qədər nifrət edirlər? Ölüyə belə nifrət etməzlər. Belə nifrət yalnız canlı və özü üçün təhlükəli olana bəslənilir. İnsan yalnız qorxduğu şeyə bu qədər nifrət edir.
Bəli, onlar kommunizmdən qorxurlar. Oğrunun papağı yanar. Əməkçi xalqın istismarı və talanı hesabına yaşayan, bütün ictimai sərvətləri öz əlinə keçirərək milyonlarla yoxsulu məhrumiyyət içində qoyan insan rahat yata bilməz. O, daxilən bilir ki, mövqeyi möhkəm deyil. O bilir ki, elə bir gün gələcək ki, zülm etdiyi və qarət etdiyi insanlar artıq dözmək istəməyəcək, əsarətə qarşı ayağa qalxacaqlar. O zaman onun hakimiyyəti və var-dövləti toza çevriləcək, parazit kimi rahat həyatı sona çatacaq.
Hər bir istismarçı bu anın gələcəyini daxilən gözləyir, onun qaçılmaz olduğunu bilir və ondan dəhşətli dərəcədə qorxur. Gecələr soyuq tər içində yuxudan sıçrayaraq oyanmasının səbəbi də budur. Kommunizmə qarşı bu amansız, qeyri-insani nifrətin kökü də məhz buradadır. Çünki məhz kommunizm zəhmətkeşlərə istismarçıların zülmündən xilas olmağa kömək edəcək, məhz o, parazitlərin firavan həyatına son qoyacaq.
Kommunizmə nifrət istismarçıların və onların tərəfdarlarının istismar olunanların qaçılmaz üsyanından, qaçılmaz cavabından duyduqları heyvani qorxudur. Məhz bu nifrət kommunizmin ölmədiyini ən yaxşı şəkildə göstərir. O yaşayır, daim cavandır, ölməzdir. O, əvvəlki kimi bütün ictimai parazitlər üçün qorxu və vahimə mənbəyidir.
Kommunizm kabusu yenidən bütün burjua dünyasında dolaşır və məhvə məhkum istismarçı sinifdə ölümcül nifrət doğurur. Qoy nifrət etsinlər. Nə qədər çox nifrət edirlərsə, nə qədər çox qəzəbdən qıvrılır, söyür, lənət oxuyur və hədələyirlərsə, bir o qədər yaxşıdır. Bütün bu söyüşlər, hədələr və lənətlər onların zəifliyinin, bizim isə gücümüzün göstəricisidir.
Belə davam edin, cənablar. Göstərməyə davam edin ki, əslində kommunizmdən qorxursunuz, həm də ölümünə qorxursunuz. Siz kommunizmin öldüyünü yazanda, özünüz də buna inanmırsınız. Hər şey tamamilə aydındır: qorxunuz əbəs deyil. Dəhşətlə gözlədiyiniz o gün qaçılmaz şəkildə gələcək. Gecələr kabuslarınızda gördüyünüz o gün mütləq yetişəcək.
Sizin üçün o gün həyatınızın ən qara günü olacaq. Bizim üçün isə o, tarixin ən işıqlı günü olacaq.
Ədalət Abdinov
0 Комментарии