Recents in Beach

1 Sentyabr: altmış il əvvəl başlayan yol


Bu gün sentyabrın 1-dir. Bir vaxtlar Sovet İttifaqında bu tarix yalnız təqvimdə yeni ayın başlanğıcı deyildi. Sentyabrın 1-i həm də yeni dərs ilinin ilk günü, məktəblilərin səbirsizliklə gözlədiyi, küçələri uşaqların səs-küyünə bürüyən xüsusi bir gün idi.
Bu tarix mənim üçün isə daha fərqli məna daşıyır. Düz altmış il əvvəl — 1966-cı il sentyabrın 1-də — Masallı rayonunun Bədəlan kənd orta məktəbinin birinci sinfinə qədəm qoymuşam.
Altmış il...
İnsan bu rəqəmi deyəndə zamanın necə sürətlə keçdiyinə inanmaq çətin olur. O gün məktəbə gedən balaca uşaqların qarşısında uzun, işıqlı və sonsuz görünən bir həyat yolu vardı. Biz isə bunun fərqində deyildik. Bizim üçün əsas məsələ məktəb çantası, kitab-dəftər, ilk müəllim, sinif yoldaşları və böyük məktəb həyətindəki həyəcan idi.
İllər keçdi. Dünən bir sinifdə eyni partalarda oturan uşaqlar bu gün dünyanın müxtəlif istiqamətlərinə səpələniblər. Hərəmiz həyatın özümüzə müəyyən etdiyi yolla getdik. Müxtəlif sahələrdə çalışdıq, müxtəlif peşələr seçdik, fərqli talelər yaşadıq.
Kimi kənddə, kimi şəhərdə, kimi başqa ölkələrdə özünə həyat qurdu. Kiminin taleyi uğurlarla, kimininki çətinliklərlə müşayiət olundu. Amma bizi birləşdirən bir şey dəyişmədi: Bədəlan kənd məktəbinin birinci sinfində başlayan uşaqlıq dostluğu və xatirələri.
Təəssüf ki, zaman hamımıza eyni münasibəti göstərmədi. Bu illər ərzində bəzi sinif yoldaşlarımız dünyasını dəyişib. Onların hər biri yaddaşımızda özünəməxsus yeri olan insanlardır. Dünyasını dəyişən bütün sinif yoldaşlarıma Allahdan rəhmət diləyirəm. Onların xatirəsi daim bizimlə yaşayacaq.
Bu il bizim üçün daha bir əlamətdar tarixdir. Sinif yoldaşlarım orta məktəbi bitirməyimizin 50 illiyini qeyd ediblər. Yarım əsr əvvəl əlimizə attestat alaraq məktəblə vidalaşmışdıq. O vaxt heç birimiz düşünmürdük ki, 50 il sonra həmin günləri xatırlamaq üçün yenidən bir araya gələcəyik.
Təəssüf ki, həmin görüşdə iştirak edə bilmədim. O günlərdə Albaniyanın paytaxtı Tirana şəhərində ezamiyyətdə idim. Uzaqda olsam da, düşüncələrim və xatirələrim Bədəlana, doğma məktəbə, sinif yoldaşlarıma və o illərə qayıdırdı.
Bu gözəl görüşün təşkilində əməyi olan Fəxrəddinə və Aydına xüsusi təşəkkürümü bildirirəm. Belə görüşlər sadəcə bir tədbir deyil. Bu görüşlər insanın öz keçmişi ilə görüşüdür. İllərin, məsafələrin, həyatın gətirdiyi dəyişikliklərin arxasından uşaqlıq illərinə boylanmaqdır.
İnsan yaşa dolduqca uşaqlıq xatirələrinin qiymətini daha yaxşı anlayır. Çünki uşaqlıq insan həyatının geri qayıtmayan, lakin yaddaşdan heç vaxt silinməyən səhifəsidir.
Bu gün müəllimlərimin şəkillərini böyük hörmət və məhəbbətlə məqaləyə əlavə edirəm.
Onlar bizim həyatımızda sadəcə dərs deyən insanlar olmadılar. Onlar bizə yazmağı, oxumağı, düşünməyi, dünyanı dərk etməyi öyrətdilər. Bəlkə də o vaxt müəllim əməyinin böyüklüyünü tam anlamırdıq. İllər keçdikcə başa düşdük ki, insan taleyində müəllimin izi nə qədər dərin olur.
Müəllim sinfə daxil olur, dərs deyir və illər sonra həmin uşaqlar dünyanın müxtəlif yerlərinə səpələnirlər. Lakin müəllimin verdiyi bilik, öyrətdiyi dəyərlər və yaddaşımızda qalan siması insanın ömrü boyu onunla yaşayır.
Bu gün geriyə baxanda Bədəlan kənd məktəbinin həyəti, sinif otaqları, müəllimlərimizin simaları və uşaqlıq dostlarımız göz önündə canlanır. Sanki altmış il əvvəlki o sentyabr səhəri heç də uzaqda deyil.
Altı onillik ömrün içindən baxanda anlayırsan: insan nə qədər uzaqlara getsə də, həyat onu nə qədər müxtəlif istiqamətlərə səpələsə də, uşaqlıqdan başladığı yer heç vaxt yaddaşından silinmir.
Biz həmin məktəbin birinci sinfinə birlikdə daxil olduq.
Sonra həyat bizi müxtəlif yollarla apardı.
Amma yaddaşımızda hələ də bir sinif, bir məktəb, bir kənd və bir-birinə dost olan uşaqlar var.
1 sentyabr mübarək, əziz sinif yoldaşlarım!
Altmış il əvvəl başlayan yolun xatirələri qarşısında hamınıza möhkəm cansağlığı, uzun ömür və ailə səadəti arzulayıram.
Dünyasını dəyişən sinif yoldaşlarımızı və bizə yol göstərən əziz müəllimlərimizi isə hörmət və minnətdarlıqla yad edirəm.
Bədəlan məktəbi bizim uşaqlığımızın ünvanıdır. Və insanın uşaqlığı heç vaxt qocalmır.

Ədalət Abdinov

Отправить комментарий

0 Комментарии