Yəqin ki, bu gün ən aktual məsələ zəhmətkeş insanın şəxsi maddi təminatı ilə bağlı olan məsələdir. Hamımız dünyada və ölkəmizdə nələrin baş verdiyini görürük. Buna görə də gəlirlə bağlı narahatlıqlar tamamilə haqlıdır. İnsan düşünür: gəlirimi necə itirməyim?
Bir çoxları hesab edir ki, bunun sirri sadədir: sakitcə oturub gözləmək lazımdır. Səs çıxarmamaq, narazılıq etməmək, böhranın günahkarlarını — kapitalistləri qəzəbləndirməmək. Yəni bəlkə də hər şey birtəhər ötüb keçər...
Amma bu, qorxaqların məntiqidir.
Əlbəttə, müəyyən qədər ehtimal var ki, ağır dövrü sakit şəkildə keçirib gözləmək mümkün olsun. Lakin adətən zəhmətkeşlərin müqaviməti ilə qarşılaşmayan kapital daha da hücuma keçir.
İlk mərhələdə, doğrudan da, işdən çıxarılan və hər cür təzyiqə məruz qalanlar ən fəal zəhmətkeşlər olur. Böhran və işsizlik artdıqca isə kapital açıq diktatura yolunu tutur. Onlar bizə — zəhmətkeşlərə — işsizləri nümunə göstərərək istənilən, bizim üçün ən əlverişsiz şərtləri zorla qəbul etdirməyə çalışırlar.
Və mübarizəni dəstəkləməyənlər, susaraq kapitalistlərin cəzalandırmalarına kömək edənlər sonda özləri də əvvəlcə şərait yaratdıqları hadisələrin qurbanına çevrilirlər.
Məhz buna görə də sağ qalmağın yeganə doğru yolu həmişə mübarizə yolu olub və elə indi də budur.
Bir nəfəri, iki nəfəri, üç nəfəri, hətta yüz nəfəri asanlıqla işdən çıxarmaq mümkündür. Amma işçi həmrəyliyinin sayı minlərlə, on minlərlə, yüz minlərlə, milyonlarla ölçüləndə vəziyyət birdən-birə dəyişir. O zaman artıq məsələ işdən çıxarmaq deyil, vəziyyətə nəzarəti itirməmək məsələsinə çevrilir.
Kapitalistlərin ayağı altındakı torpaq artıq o qədər də möhkəm olmur. Zəhmətkeşləri daha çox talamaq istəyi isə tədricən əvvəldən talan etdiklərini qorumaq məqsədinə çevrilir.
Bizim tarixi gücümüz məhz bundadır — həmrəylikdə. Bu gücdən istifadə etsək, gəlirimizi qoruyarıq, onu artırarıq və nəhayət, bütün hakimiyyəti kapitalın əlindən alıb qopararıq!
Ədalət Abdinov
0 Комментарии