Ukraynada baş verənlərin günahı tamamilə ABŞ və onun müttəfiqlərinin üzərinə düşür

 Ədalət Abdinov,

Azərbaycan Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin katibi

Pambıqla baş kəsən Qərb hələ ötən əsrin 90-cı illərində postsovet respublikaların əhalisini, o cümlədən rusları,  ancaq humanist üsullarla - ümumdünya əmək bölgüsü, azad ticarət, maliyyə təxribatı, borc əsarətləri, iqtisadi sanksiyalar, blokadalar, aclıq, narkotika, QİÇS, ailə planlaşdırılması, mənəvi korrupsiya və s. ilə məhv etmək yolunu seçmişdi. İndi də bu bombardman gedir - Qərb  Rusiyanın güclü rəqib olduğunu yaxşı bilərək onu  parçalamağa cəhd edir.

Bu gün Rusiya  NATO-nun silahla doldurduğu Ukraynanı demilitarizasiya etmək üçün hərbi-siyasi əməliyyat keçirir. Rusiya  amerikalıların Ukrayna torpağına gətirdikləri və uzun illər becərdikləri nasizm və faşizmə qarşı mübarizə aparır - məktəb dərsliklərindən tutmuş maydanlara və bütöv regionlara qarşı repressiyalara qədər. Xatırladım ki, rəsmi statistikaya görə, Donbassda 15 minə yaxın insan həlak olub. Müstəqil hesablamalara görə, bölgənin 50 minə qədər sakini həyatını itirib.

Əslində, Rusiya Ukraynada  Böyük Vətən Müharibəsinində  atalarımızın və babalarımızın axıra çatdıra bilmədiyi və  bu gün Ukrayna torpağında cücərdilən  nasizmə son qoyur.

Bu gün iberal modelin dağılması göz qabağındadır, bütün dünyada resurslar uğrunda mübarizə gedir. Və Rusiyanın yeraltı torpaqlarında, demək olar ki, bütün dövri cədvəl toplanmışdır, üstəlik, bu ölkədə  bol torpaq, su və meşə var. Rusiya yaxşı başa düşür ki, bütün bunlara göz dikən ABŞ və NATO faktiki olaraq Yer kürəsinin əsas terrorçularıdır.

Bu gün seçim belədir: ya rus dünyasına yer olmayan ABŞ-ın diktəsi ilə Amerika üsulu ilə qloballaşma, ya da Sovet ölkəsinin unikal təcrübəsindən istifadə edərək Rusiyanın sosiallaşması.

Son 150 il ərzində Rusiyanın  inkişafında ən görkəmli mərhələ 1929-1955-ci illərdə həyata keçirilən leninist-stalinist modernləşmə olmuşdur. Bu dövrdə sovet iqtisadiyyatının illik artım tempi 13,8%-ə çatdı. Çin Kommunist Partiyası bu təcrübəni təkrarladı - əsrin dörddə birində Çinin artım tempi orta hesabla 10,4% təşkil edib. Bu, Rusiyanın  sovet dövründən indiki halda götürməsi zəruri olan  unikal təcrübədir.

Rusiyada  rubl dollar və avrodan qat-qat yaxşı təmin olunub. Onun payına daha çox taxıl, metal, ağac, neft və qaz düşür. Ona görə də Rusiya  dollardan imtina edib müstəqil maliyyə-iqtisadi siyasət aparmaq gücünə malikdir.

Ukrayna hələ 2014-cü ildə, yəni 8 il əvvəl müharibəyə hazırlaşmağa başlayıb. Daha doğrusu, Ukrayna məqsədyönlü şəkildə müharibəyə cəlb edilib. Bir çox müşahidəçilər üçün Rusiyanın Ukraynadakı hərəkətləri gözlənilməz görünürdü. İndi mövcud olan bir çox faktlar əsasında belə görünür ki, müharibə qaçılmaz olub və Rusiya buna məcbur olub. Amerika Birləşmiş Ştatları bütün bu səkkiz il ərzində iki qardaş xalqı bir-birinə qarşı qanlı müharibəyə sövq edərək, çirkin strateji oyun oynayır.

Hər şey 2014-cü ilin fevralında Ukraynada baş vermiş çevrilişlə, antirusiya qüvvələrinin ABŞ və yerli neonasistlərin dəstəyi ilə hakimiyyətə gəlməsi ilə başladı. Krımda çevrilişlə bağlı qəzəb yarımadanın yenidən Rusiyaya qaytarılmasına səbəb oldu. Bu, Rusiyanın müdaxiləsi ilə deyil, yerli əhalinin 1783-cü ildən mənsub olduqları Rusiyaya qayıtmaq üçün açıq şəkildə ifadə olunmuş istəyi ilə bağlı idi. Bunun ardınca yeni hakimiyyətin əsasən rusdilli bölgədə Ukrayna dilini tətbiq etmək cəhdi səbəbindən Donbasda qiyam baş verdi. Əhalinin silahlı müqaviməti nəticəsində Kiyev bu üsyanı yatıra bilmədi.

Ukrayna neonasistləri bu hadisələri ərazi ələ keçirmə və qisas tələb edən milli təhqir kimi şərh etdilər. ABŞ və müttəfiqləri Ukraynada antirusiya əhval-ruhiyyəsini artırmaq üçün bu ideyanı təşviq ediblər. 2015-ci ilin yazında Donbası ələ keçirmək üçün yeni uğursuz cəhddən sonra Kiyev üsyankar regionun işğalına daha diqqətlə hazırlaşmaq qərarına gəlib.

Nəzərə almaq lazımdır ki, 1991-ci ildən sonra yeni Ukrayna elitası orduya lazımsız bir şey kimi baxırdı. Beləliklə, 2014-cü ilə qədər o, effektiv döyüş qüvvəsi olmaqdan uzaq idi. Hərbi texnika yararsız vəziyyətə düşmüş, maaşlar az olduğundan zabit və əsgərlərin mənəvi-psixoloji durumu pis olmuşdur. Ukrayna ordusu döyüşmək istəmədi və bacarmadı. Yalnız 2014-cü ilin fevralında dövlət çevrilişindən sonra yaradılmış nasist batalyonları döyüşmək iqtidarında idi. Məhz o zaman amerikalılar meydana çıxdı, hərbi yardım təklif etdilər. O zaman ABŞ-ın o vaxtkı vitse-prezidenti Bayden ABŞ-ın Ukrayna ilə bağlı siyasətinə şəxsən nəzarət edirdi, oğlu isə Ukraynanın təbii sərvətlərindən istifadə edərək varlanmağa çalışırdı.

Donbas və Krımı zorla qaytarmaq qərarına gələn Kiyevin hakim qrupu ölkənin maliyyəsini xalqın rifahının yaxşılaşdırılması əvəzinə ordunun gücləndirilməsinə yönəltdi. Ukraynanın hərbi büdcəsi 2014-cü ildəki 1,7 milyard dollardan 2019-cu ildə 8,9 milyard dollara yüksəlib (ölkə ÜDM-in 5,9%-i). Müqayisə üçün qeyd edək ki, 2021-ci il büdcəsində mədəniyyətə cəmi 84 milyon dollar (ÜDM-in 0,5%-i) ayrılıb. Birləşmiş Ştatlar NATO müttəfiqlərinə ÜDM-in 2%-ni müdafiəyə xərcləməyə nail ola bilmir. Lakin Beynəlxalq Valyuta Fondu  və Avropa İttifaqı  kreditləri hesabına çətinliklə dolanmaqda olan yoxsul Ukrayna, çiçəklənən Avropa dövlətlərindən üç dəfə çox hərbi məqsədlərə xərcləyir. Ukrayna qoşunlarının Donbasda cəmləşməsi və ya ələ keçirilən əməliyyat planlarından danışmağa ehtiyac yoxdur. Hərbi xərclərin dinamikası inandırıcı şəkildə sübut edir ki, Ukrayna səkkiz ildir davamlı olaraq irimiqyaslı müharibəyə hazırlaşır.

Heç kimə sirr deyil ki, 2014-cü ildən sonra Ukrayna əsas qərarların qəbulu baxımından onun hökuməti tərəfindən yox, ABŞ-ın Kiyevdəki səfirliyinin təmsil etdiyi ABŞ Dövlət Departamentinin nəzarətində idi. Əsas nazirlərdən bəziləri (maliyyə nazirləri də daxil olmaqla) ukraynalı amerikalılar idi. Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi açıq şəkildə Ukrayna kəşfiyyat xidmətlərinə nəzarət edirdi. 160-a qədər amerikalı təlimatçı orduya təlim keçib. 2014-cü ildən bəri ABŞ-ın Kiyevə hərbi yardımının ümumi məbləği 2,5 milyard dolları ötüb. Ukrayna Amerika Birləşmiş Ştatları hökumətinin göstərişi ilə olmasa da, birbaşa nəzarət altında müharibəyə hazırlaşırdı.

Hərbi texnikanın bərpasına böyük vəsait xərclənib. 2014-2015-ci illərdə Donbasda gedən müharibə zamanı Ukrayna ordusunun hava müdafiəsi  yox idi, çünki demək olar ki, bütün döyüş təyyarələri təmirə ehtiyac duyurdu. Bununla belə, 2022-ci ilin fevralına qədər Ukrayna Hərbi Hava Qüvvələrində 150-yə yaxın döyüşə hazır qırıcı, bombardmançı və hücum təyyarəsi var idi. Eyni zamanda, Donbas yaxınlığında cavab zərbələrinə tab gətirə bilən güclü istehkamlar quruldu. Bəzi istehkamların divar və tavanının qalınlığı dəmir-betonun 3 metrini keçib. Müharibənin başlaması 2022-ci il fevralın sonu - martın əvvəlinə planlaşdırılıb. Maraqlıdır ki, 2021-ci ilin sonunda əsgərlərin maaşı 3 (!) dəfə artaraq 170 dollardan 510 dollara yüksəlib. Ukrayna hökuməti Silahlı Qüvvələrinin sayını kəskin şəkildə artırır.

Ordunun mənəvi-psixoloji hazırlığı müharibəyə hazırlığın mühüm tərkib hissəsi idi. 2014-cü ildə Ukrayna ordusu Donbasa qarşı könülsüz vuruşdu. Amma 8 ildir ki, ultra-millətçi ruhda, çılğın rusofobiya ruhunda güclü beyin yuyulmasından sonra vəziyyət dəyişib. Əslində bütün Ukrayna əhalisi beyin yuyulmasının qurbanına çevrilib. Rusiyada söhbət qardaş Ukrayna xalqından getdiyi halda, aparıcı Ukrayna mediası bütün bu səkkiz il ərzində Rusiyadan düşmən obrazı yaradır, qəsdən ruslara qarşı nifrət yaradır.

2014-cü ildən Ukraynanın tarixi açıq-aşkar rusofob və antikommunist mövqelərdən yenidən yazıldı. Məktəblilər üçün tarix dərsliklərində rusları düşmən, Donbas sakinlərini separatçı və terrorçu kimi qələmə verir, onlara qarşı müharibəni xeyirxah iş kimi təqdim edirdilər. Bu cür fikirlər həm dərsliklərdə, həm də müəllimlər üçün təlimatlarda öz əksini tapmışdır.

Məhbuslara qarşı dəhşətli pis rəftar, hətta BMT-nin də cavab verməyə məcbur olduğu yaralı rus əsgərlərinə işgəncə verilməsi uzun illərdir Ukraynaya tətbiq edilən “nifrət mədəniyyətinin” birbaşa nəticəsidir. Hətta amerikalı konqresmenlərin böyük bir qrupunun fikrincə, Ukrayna beynəlxalq nasizmin mərkəzinə çevrilib.

Ukraynanın Rusiyaya qarşı müharibəyə hazırlığı 2021-ci ilin sonuna qədər tamamlandı. Russofobiya zəminində ordunun döyüş qabiliyyəti bərpa edilib, hərbi texnika təmir və modernləşdirilib, ruh yüksəkliyi artırılıb. Donbasın “terrorçularına” və “separatçılarına” nifrət hərbçilərin şüuruna uğurla yeridilib. Ukrayna ordusu və nasist batalyonları müharibəyə hazır idi.

Maraqlıdır ki, Almaniyada nasizmin yüksəlişi də təxminən eyni yolla getdi. Beləki, Birinci Dünya Müharibəsində məğlubiyyətin alçaldılması hissi, Hitlerin aldığı qisas ideyaları, alman hərbi maşınının dirçəlməsində Britaniya və Amerika kapitalının köməyi və nəhayət, qonşu dövlətə qarşı müharibəyə başlamağa hazır olmaq. Ukrayna nasizmi 1953-cü ilə qədər məğlub olduqları Qərbi Ukraynada tarixi mənşəyi olan bölgələrdə belə dirçəlməyə başladı. Amma indi neonasizm bütün Ukraynada dövlət siyasətinə çevrilib. Donbasın işğalı üçün hər şey hazır idi.

Ukraynanı sanki Puerto-Riko ( Karib dənizi adasıdır və Birləşmiş Ştatların qeyri- korporativ ərazisidir) kimi möhkəm nəzarətdə saxlayan amerikalılar yalnız onu müharibəyə hazırlamaqla kifayətlənmədilər. Onlar çox irəli getdilər. Rusiya ordusu Ukraynaya daxil olduqdan sonra onun ərazisində ABŞ-ın maliyyələşdirdiyi 30-a yaxın bioloji laboratoriyanın fəaliyyət göstərdiyi məlum olub. Onlar Covid-19 da daxil olmaqla ölümcül xəstəlikləri və onların necə yayıldığını araşdırıblar. Aydındır ki, Birləşmiş Ştatlar bu silah növünü qadağan edən beynəlxalq hüququ kobud şəkildə pozaraq, bioloji silah hazırlamaq üçün Ukrayna ərazisindən istifadə edib. Ukraynada Covid-19 ilə bağlı araşdırmalar xəstəliyin ABŞ-da inkişaf etdirildiyi və daha sonra Çində sınaqdan keçirildiyi iddialarını dəstəkləyərək Çinə çatmamışdan xeyli əvvəl başladı.

Bununla belə, modernləşdirilmiş Ukrayna ordusu belə Donbasın arxasında dayanan Rusiyaya meydan oxuya bilmədi. Lakin bu, amerikalı ev sahiblərini çaşdırmadı. Uzunmüddətli baxış Ukraynanı Rusiyaya qarşı silaha çevirmək idi. Beləliklə, Birləşmiş Ştatlar neonasist hakimiyyəti altında yeni, hərbiləşdirilmiş Ukrayna üçün iki variant planlaşdırdı. Birincisi, Donbası fəth etmək və Krımı işğal etmək idi. İkinci variant isə Rusiyanı hərbi müdaxiləyə təhrik etmək idi.

Bu, asan deyildi, çünki Rusiya son ana qədər Minsk-2 sazişlərinin həyata keçirilməsində israr edirdi, ona görə Donbas əhəmiyyətli muxtariyyətlə də olsa, Ukraynanın tərkibində qalırdı. Əgər Qərb dövlətləri öz öhdəliklərini yerinə yetirsəydilər və Kiyevi Minsk-2-yə əməl etməyə məcbur etsəydilər, müharibədən qaçmaq olardı. Ancaq bütün bu illər ərzində onlar Kiyevin çox inadkar olduğunu iddia edərək, vaxtla oynayırlar.

Moskvanı hərəkətə keçməyə sövq etmək üçün Qərb paytaxtlarından Moskvaya davamlı xəbərlər gəlir ki, Avropa və Amerika Ukraynanın qeyri-sabitliyindən təngə gəlib və bu uzun sürən münaqişəyə son qoymaq arzusundadır. ABŞ Rusiya ordusunun Ukraynaya girəcəyi təqdirdə qoşunlarından istifadə etməyəcəklərini deməyə başladı.

Bütün bunlar ABŞ-ın 1990-cı ildə İraqla etdiklərini güclü şəkildə xatırladır. İraqlılar Küveytə (İraqın öz torpağı hesab etdiyi, ingilislər tərəfindən qanunsuz olaraq oradan götürülmüş) girməzdən əvvəl ABŞ-ın fikrini soruşdular. ABŞ-ın Küveytdəki səfiri bildirib ki, “ABŞ-ın ərəblərarası münaqişələrə, o cümlədən Küveytlə sərhəd mübahisəsinə dair konkret baxış bucağı yoxdur”. Lakin İraq qoşunları Küveyti işğal edən kimi ABŞ dərhal güclü antiiraq koalisiyası yaratdı və yüz minlərlə insanın ölümü, ABŞ-ın İraqa müdaxiləsi və Səddam Hüseynin öldürülməsi ilə nəticələnən total iqtisadi blokada təşkil etdi. Belə görünür ki, eyni modeldən ABŞ Rusiya-Ukrayna münaqişəsində də istifadə edib. Bayden bu dəfə ABŞ prezidenti kimi Ağ Evə qayıtdı. O, vitse-prezident kimi başladığı işi bitirməli idi.

Rusiya anladı ki, ABŞ-ın nəzarəti altında olan Ukrayna çox real təhlükəyə çevrilir. Təhlükə hissini artırmaq üçün amerikalılar artıq Rumıniyada yerləşdirilən qabaqcıl raket əleyhinə müdafiə sistemlərinin Ukraynada Rusiya sərhədləri yaxınlığında yerləşdirilməsi imkanlarını müzakirə etməyə başladılar. 2021-ci ilin dekabrında Moskva NATO-ya Rusiyanın qanuni təhlükəsizlik maraqlarını təmin etmək üçün bir sıra tələblər irəli sürüb. Qərb Donbasın işğalı üçün hazırlıqların qızğın getdiyini bilə-bilə təkəbbürlə bu tələblərə məhəl qoymadı. Ukrayna ordusunun 150 min nəfərə qədər döyüşə hazır birləşmələri Donbas yaxınlığında cəmləşib. Onlar bir neçə gün ərzində Donetsk və Luqanskın tamamilə məhv edilməsi və minlərlə Donetsk – Luqansk  müdafiəçisinin ölümü ilə yerli qoşunların müqavimətini qıra bilərdilər. Rusiya iki xalq respublikasında 800.000-dən çox rus vətəndaşını və oradakı 4 milyona yaxın rusdilli vətəndaşı qorumağa borclu idi. Moskvanın müdaxilə etməkdən başqa çarəsi yox idi.

İndi Qərbdən guya rus “imperializmi” ilə bağlı vəhşi hayqırtılar eşidilir. Bununla belə, Ukraynada baş verənlərin günahı tamamilə ABŞ və onun müttəfiqlərinin üzərinə düşür, onlar Ukrayna xalqından qlobal hökmranlığı saxlamaq üçün öz zərərli planlarında silah kimi istifadə ediblər. ABŞ hərbi-sənaye kompleksi artıq böyük gəlirlər əldə etdiyini bildirir. Rusiya və Ukrayna əsgərlərinin, eləcə də günahsız dinc insanların qanı Atlantik okeanının hər iki tərəfində bu faciəvi ssenarini planlaşdırıb həyata keçirənlərin əlindədir.